G艂贸wne menu

L臋k przed…偶yciem, problem po艂owy Polak贸w, kt贸rzy uwierzyli, 偶e mo偶na mie膰 wszystko od razu

Dane s膮 zatrwa偶aj膮ce. Po艂owa Polak贸w boi si臋 utraty pracy. Z tego powodu pracujemy d艂ugo i ci臋偶ko, ka偶dego dnia udowadniaj膮c sobie i 艣wiatu, 偶e jeste艣my wystarczaj膮co dobre.

Nie ma co por贸wnywa膰 z innymi krajami Europy, bo r贸偶nice s膮 niezaprzeczalne i zauwa偶alne go艂ym okiem. Nasza pracowito艣膰, kt贸ra zazwyczaj postrzegana jest jako atut, niestety nabiera przykrego znaczenia, bo poci膮ga za sob膮 frustracj臋, niewyspanie, przem臋czenie, poczucie beznadziei i wewn臋trznego rozdarcia. Bo to nie tak mia艂o wygl膮da膰…Brakuje nam czasu na przyjemno艣ci, odpoczynek, celebrowanie tradycji i bycie z rodzin膮.

Wymagamy od siebie za du偶o…Pracujemy do upad艂ego, zatracamy si臋 w korporacjach, po to, by mie膰 nowe rzeczy, kt贸rymi nie mamy czasu ani si艂y si臋 cieszy膰. Szybko si臋 wypalamy, kryzysy prze偶ywamy ju偶 oko艂o trzydziestki, ich fina艂 bywa powa偶ny.

Ponad 1/4 z nas ma niewielkie lub powa偶ne problemy psychiczne. Do tych najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cych nale偶y wymieni膰: stany l臋kowe i ataki paniki. Do艣wiadczamy te偶 stan贸w depresyjnych, manii, choroby dwubiegunowej. Eksperci za艂amuj膮 r臋ce i prognozuj膮, 偶e b臋dzie jeszcze gorzej, bo czasy mamy trudne, 偶yjemy w taki spos贸b, 偶e tak d艂ugo si臋 nie da…Jedyny spos贸b to pozwoli膰, by ta ba艅ka mydlana p臋k艂a….

Rodzina zamieniona na koleg贸w z korpo

Rodzina jest si艂膮. Nawet ta do szpiku ko艣ci niedoskona艂a, trudna i konfliktowa. Mimo tej niedoskona艂o艣ci, to w艂a艣nie z niej czerpiemy si艂臋, poczucie warto艣ci, otrzymujemy nieocenione wsparcie, mo偶emy r贸wnie偶 spojrze膰 na 艣wiat z dystansu, pozwalaj膮c, by w naszym 偶yciu panowa艂a harmonia: by艂 czas na prac臋 i odpoczynek, powa偶ne rozmowy i zabaw臋.

Jest jednak pewien haczyk. Czas – warto艣膰 deficytowa.

Nale偶y mie膰 codziennie kilka godzin, w trakcie kt贸rych mo偶na poby膰 z ukochan膮 osob膮, poprzebywa膰 z dzieckiem, kt贸re w typowy dla siebie spos贸b nie powie o w艂asnych problemach od razu, nie wyrzuci ich z siebie, gdy spytamy, jak w szkole. Da zdawkow膮 odpowied藕: „dobrze”. Dok艂adnie tak膮 jakiej chcemy i jakiej nie lubimy jednocze艣nie. By dowiedzie膰 si臋 wi臋cej…potrzeba czasu.聽 Dziecko bowiem dawkuje wiadomo艣ci poma艂u, w trakcie uk艂adania puzzli, podczas wsp贸lnego rysowania, gdy czuje, 偶e mamy dla niego czas, wtedy otwiera si臋. Przecie偶 to zrozumia艂e. Mamy tak samo, ale staramy si臋 temu przeczy膰. Jeste艣my zabiegani i zestresowani, dlatego wymagamy, by wiadomo艣ci sp艂ywa艂y do nas szybko, w pe艂nym wymiarze i w prostej formie…

Tak si臋 nie da…

Skutkiem braku czasu jest zanikanie wi臋zi, oddalanie si臋 od siebie, u艣wiadomienie sobie, 偶e nie umiemy ze sob膮 rozmawia膰, a gdy w ko艅cu mamy wi臋cej wolnego, 偶e nie potrafimy by膰 razem, k艂贸cimy si臋, nie rozumiemy, wycofujemy do swoich 艣wiat贸w.

Po czasie u艣wiadamiamy sobie, 偶e 艂atwiej odnale藕膰 satysfakcj臋 w relacjach z lud藕mi, na kt贸rych jeste艣my skazani, w pracy…To w艂a艣nie tam szukamy tego, czego brakuje nam w domu. Tu ju偶 blisko do romansu i dalszego rozpadu wi臋zi.

Znajomi z Facebooka zamiast realnych przyjaci贸艂

Cz艂owiek to istota spo艂eczna, by prawid艂owo funkcjonowa膰, potrzebuje innych ludzi. Dobre, bezinteresowne relacje z bliskimi s膮 niezb臋dne nie tylko do dobrego samopoczucia, ale przede wszystkim zachowania zdrowia. Dlatego naturalnym odruchem jest ch臋膰 „wyj艣cia do ludzi”, spotkania si臋 na kaw臋 z przyjaci贸艂k膮, po艣miania si臋 w towarzystwie dobrych znajomych. Tego nie zast膮pi kr贸tka kurtuazyjna wiadomo艣膰 na Facebooku „co s艂ycha膰”, ani poczucie satysfakcji z zebrania stu lajk贸w pod dodanym zdj臋ciem z wakacji.

To nawet nie nasza wina, 偶e decydujemy si臋 na kontakty facebookowe. Gdy wychodzimy z inicjatyw膮 spotkania, nagle s艂yszymy, 偶e „wiesz praca”, „dzieci”, „obowi膮zki”, „mo偶e innym razem”, „zarobiona jestem”. Trudno wygospodarowa膰 godzin臋 czy dwie w ci膮gu dnia, by wypi膰 wsp贸lnie kaw臋. Z czasem to ju偶 si臋 nawet nie chce…

Masz wolny czas? Wstyd藕 si臋

M贸wi si臋 o nas, 偶e jeste艣my 偶yciowymi samob贸jcami, bo zamiast cieszy膰 si臋 偶yciem i ka偶dego dnia robi膰 wszystko, by mie膰 jak najwi臋cej wolnego czasu, 偶eby si臋 zregenerowa膰, my chwalimy si臋 tym…jak bardzo jeste艣my zapracowani.

Czujemy dum臋, 偶e firma 艣wietnie prosperuje, 偶e mamy mn贸stwo zlece艅, 偶e dobrze si臋 nam powodzi. Co z tego, 偶e nie mamy czasu wyj艣膰 do kina, odwiedzi膰 rodziny, 偶e wakacje albo wcale, albo co najwy偶ej tylko tydzie艅 i to jeszcze w miejscu, gdzie jest 艂膮cze internetowe?聽 Co z tego?

Tak si臋 przecie偶 dzisiaj 偶yje. Ka偶dy tak ma.

Nie mo偶esz mie膰 wszystkiego, a przynajmniej nie od razu

呕ycie to sztuka wyboru. Nie mo偶na by膰 wsz臋dzie, do艣wiadcza膰 wszystkiego, nie mo偶na mie膰 ciastka i zje艣膰 ciastka.

Wsp贸艂czesny 艣wiat niedosytu i zalewu informacji stara si臋 t臋 oczywist膮 prawd臋 z艂ama膰, wysy艂aj膮c nam sygna艂y, 偶e mo偶emy mie膰 wszystko i od razu. 艢wietn膮 prac臋, idealne ma艂偶e艅stwo, du偶o czasu dla dzieci, ogromny dom, dwa samochody. Wszystko kwestia ch臋ci i dobrej organizacji. Jasne. Kusz膮ca propozycja . Jednak to si臋 udaje jednostkom i zazwyczaj wielkim kosztem, kt贸rego od razu nie wida膰. Patrzysz na sukces i bardziej zielon膮 traw臋 u s膮siada, nie widzisz jednak stresu, cz臋sto chor贸b, problem贸w rodzinnych, kt贸re si臋 za tym kryj膮…Tym si臋 nikt przecie偶 nie chwali…

Nigdy „do艣膰 m膮dra”,聽 „do艣膰 dobra”, „do艣膰 pi臋kna”

Stare india艅skie przys艂owie m贸wi, 偶e je艣li stoisz jedn膮 nog膮 w 艂贸dce, drug膮 w kajaku, to…wpadniesz do wody. Przecie偶 to logiczne. A mimo wszystko staramy si臋 tak 偶y膰: zach艂annie, bo si臋 boimy, 偶e co艣 nas ominie, 偶e wypadniemy z obiegu, 偶e ucieknie nam szcz臋艣cie. Zaczynamy biec i zaklina膰 rzeczywisto艣膰, wierz膮c, 偶e nam si臋 uda, staraj膮c si臋 nie widzie膰, 偶e tak na d艂u偶sz膮 met臋 si臋 nie da. M贸wimy sobie, jeszcze troch臋, poczekam na awans, musz臋 uzbiera膰 na wi臋ksze mieszkanie, wycieczk臋, o kt贸rej tak d艂ugo marz臋. Inni mog膮, jak te偶. Nie jestem gorsza, dam rad臋. No i dajemy…

A偶 do czasu, gdy u艣wiadamiamy sobie, 偶e si臋 nie da…Nie da si臋 prze偶y膰 kilku 偶y膰 w jednym, funkcjonowa膰 na poziomie 200% normy przez d艂u偶szy czas, bez przykrych konsekwencji zdrowotnych…i/lub rodzinnych.

M膮dro艣膰 偶yciowa polega na u艣wiadomieniu sobie, 偶e zawsze b臋dziemy g艂odni, 偶e nie da si臋 nasyci膰 na zapas, 偶e zawsze b臋dzie co艣, do czego mo偶na d膮偶y膰. Pojawi膮 si臋 nowe potrzeby, pragnienia, chcemy wi臋cej. Gdziekolwiek nie b臋dziemy, znajdzie si臋 co艣, za czym b臋dziemy t臋skni膰. W pracy za domem, w domu za chwil膮 spokoju, na urlopie – za lepszym urlopem mo偶e gdzie indziej…

Pogodzenie si臋 z tym, 偶e w 偶yciu nie mo偶na mie膰 wszystkiego daje ogromny spok贸j. Zrozumienie, 偶e mo偶na do艣wiadczy膰 wielu rzeczy, ale nie wszystkich – r贸wnie偶. Gdy ba艅ka mydlana p臋ka, mamy szans臋 zyska膰 co艣 niezmiernie istotnego – gotowo艣膰, by 偶y膰 w taki spos贸b, jak jeste艣my w stanie. Wiedza ta pozwala pozby膰 si臋 l臋ku i 藕le poj臋tego g艂odu 偶ycia. Zwyczajnie wyzwala…

    24 komentarze

  • Masz racj臋 w stu procentach, ludzie boj膮 si臋 utraty pracy – doskonale to rozumiem, sama gdy straci艂am swoj膮 wymarzon膮 prac臋 by艂am w do艂ku. Gdyby nie najbli偶si to pewnie 艂atwo bym si臋 nie pozbiera艂a 馃檨 Ale wa偶ne 偶e si臋 uda艂o 馃檪
    Ludzie si臋 boj膮, bo w dzisiejszych czasach ci臋偶ko jest znale藕膰 dobrze p艂atn膮 prac臋, na w miar臋 jaki艣 normalnych warunkach, z fajn膮 umow膮.
    Niestety cierpi na tym nasza rodzina i najbli偶si… a to jest straszne, bo zawsze obrywa osoba kt贸ra jest najbli偶ej nas..

    • dorota

      To niestety prawda…Mam jednak nadziej臋, 偶e sytuacja si臋 zmienia i rynek pracy te偶 b臋dzie lepszy, ju偶 poma艂u wida膰 艣wiate艂ko w tunelu

  • Wy艣cig szczur贸w! Straszne czasy je艣li chodzi o podj臋ty przez Ciebie temat…

  • To prawda, 偶e nie mo偶na mie膰 wszystkiego, bo nie na wszystko nas sta膰 albo brakuje czasu. Trzeba korzysta膰 z 偶ycia w miar臋 naszych mo偶liwo艣ci, bo 偶ycie jest takie, jakie sobie tworzymy.
    PS Mam pytanie z ciekawo艣ci – jeste艣 z wykszta艂cenia psychologiem?

    • dorota

      LIva, zaspokoj臋 ciekawo艣膰. Nie jestem z wykszta艂cenia psychologiem, ale „studiuj臋” psychologi臋…bo jestem ni膮 偶ywo zainteresowana 馃檪

  • Lubi臋 takie wpisy. Te, kt贸re osadzaj膮 mnie w tu i teraz. Bo mam 艣wiadomo艣膰 tego, 偶e tak trzeba, ale co chwil臋 o tym zapominam. I wtedy taki wpis mi m贸wi „hold your horses girl”. Wszyscy p臋dz膮 wi臋c p臋dz臋 i ja. Bo jak tu zosta膰 z ty艂u? Ale chyba zadyszka kiedy艣 staje sie naszym przekle艅stwem. I taj jeste艣my rozdarci pomi臋dzy tym czego chcemy bo inni tak maj膮 i tym co dla nas dobre.

  • Je艣li chodzi o prac臋, to wypad艂am z 鈥歰biegu鈥 na pi臋膰 lat, ale od przysz艂ego miesi膮ca wracam, i owszem przez ten czas mia艂am mniej pieni臋dzy, ale za to du偶o wi臋cej czasu z moimi dzie膰mi 馃檪 A to czas bezcenny 馃檪 W tym czasie odnalaz艂am tak偶e swoj膮 pasj臋 馃檪 Dzi臋ki temu jestem osob膮 szcz臋艣liw膮. Do pracy wracam ch臋tnie i ciesze si臋, 偶e 偶yj臋 w mniejszym mie艣cie, bo dzi臋ki temu mam wra偶enie, 偶e wy艣cig szczur贸w mnie omija 馃槈 Ciesz臋 si臋 tym co mam, tym co daj mi 偶ycie 馃檪 Je艣li potrzebuj臋 bior臋 wi臋cej, ale te偶 staram si臋 dawa膰 od siebie 馃檪

    • dorota

      „Przerwa” na dzieci zazwyczaj bardzo dobrze wp艂ywa na kobiety. Dzieci tak szybko rosn膮, ci臋偶ko nadrobi膰 po czasie co艣, czym nie by艂o szansy si臋 cieszy膰 wystarczaj膮co mocno i d艂ugo wcze艣niej

  • 艢wietny tekst, interesuj膮cy temat. Te dane przera偶aj膮. Ale to wida膰, Polacy nie zmieniaj膮 pracy np. co 5 lat, tylko jak ju偶 zacz臋li w jednej firmie, instytucji to si臋 jej trzymaj膮 nawet gdy jej nie lubi膮, bo trzeba z czego艣 偶y膰. Du偶o pracujemy i chcemy wypa艣膰 dobrze, nie by膰 gorszymi, ale to w艂a艣nie ma swoj膮 cen臋 w postaci niesp臋dzania czasu z rodzin膮, niewyspania, zm臋czenia itd. Zgadzam si臋 z Tob膮.

    • dorota

      L.B, zgadza si臋, Polacy kurczowo trzymaj膮 si臋 pracy, na zachodzie jest ca艂kiem inaczej, jest wi臋ksza swoboda, pewno艣膰 siebie, inne warunki.

  • Rynek pracy jest u nas trudny, wi臋c z jednej strony nie dziwi臋 si臋 ludziom, 偶e pazurami trzymaj膮 si臋 posad. Ale z drugiej strony nie rozumiem, jak mo偶na przez lata tkwi膰 w jednym miejscu i dporowadza膰 si臋 do stan贸w realnie zagra偶aj膮cych nie tylko zdrowiu, ale nawet i 偶yciu. Dwie moje kole偶anki odebra艂y sobie 偶ycie, bo nie wytrzyma艂y tej presji, nie poradzi艂y sobie z wy艣cigiem szczur贸w. Zmiany nie s膮 艂atwe, nios膮 za sob膮 nie zawsze przyjemne konsekwencje, ale trzeba ich dokonywa膰 – w przeciwnym razie ski艣niemy.

    • dorota

      Moniko, skrajne i przykre przypadki. Niestety prawdziwe. To takie typowe – zagryz臋 z臋by, dam rad臋, musz臋 da膰 rad臋. I brak my艣lenia o tym, co tak naprawd臋 chc臋, co mog臋, czego potrzebuj臋…I potem jest ju偶 za p贸藕no. Nie mo偶na ci膮gle ignorowa膰 wewn臋trznego g艂osu, kt贸ry m贸wi, 偶e co艣 jest nie tak.

  • Bardzo m膮dry tekst. Do mnie to dopiero powoli dociera i staram si臋 co艣 z tym robi膰 – odpuszcza膰 sobie cz臋艣ciej, robi膰 mniej, ale znajdowa膰 czas na wszystko. Nie jest to jednak proste w obliczu nacisk贸w z zewn膮trz. Wszyscy wmawiaj膮 nam, 偶e powinni艣my po艣wi臋ci膰 wi臋cej czasu na prac臋, 膰wiczenia itp. a osi膮gniemy sukces. 艁atwo si臋 w tym zatraci膰.

  • Podejmowanie decyzji to zawsze 艣wiadoma rezygnacja z innej rzeczy na rzecz drugiej. A wiadomo, 偶e tracenie czego艣 to jedno z najgorszych emocjonalnych do艣wiadcze艅 偶yciowych, wi臋c i podejmowanie decyzji staje si臋 tak wielk膮 sztuk膮.

  • 艢wi臋ta prawda. Tak si臋 dzieje. Trudno艣膰 w znalezieniu kolejnej pracy (dobrej lub lepszej) nas przera偶a st膮d te偶 strach przed jej utrat膮. Co do „marnowania” czasu warto ustali膰 sobie piramidk臋 warto艣ci i kierowa膰 si臋 tym co jest wa偶niejsze od czego. 馃檪

  • Na mnie, przekroczenie tej magicznej granicy 30 lat, podzia艂a艂o w ten spos贸b, 偶e ju偶 nie goni臋 za 偶yciem tylko po prostu 偶yj臋. 艢wiadomie 偶yj臋 i ciesz臋 si臋 ulotnymi momentami.

  • My艣l臋, 偶e to og贸lny problem wsp贸艂czesnego 艣wiata, powierzchowno艣膰 relacji, fa艂szywe wyobra偶enia, wy艣cig szczur贸w, pomieszanie rzeczywisto艣ci realnej z wirtualn膮… Dlatego ciesz臋 si臋, 偶e mieszkam w miejscu, gdzie mo偶na si臋 zdystansowa膰 od tgo wszystkiego i gdzie 偶yje si臋 spokojniej 馃檪

    • dorota

      Dlatego pewnie tak wiele os贸b ucieka w艂a艣nie poza miasto, szuka kontaktu z natura, probuje roznymi sposobami sie wyciszyc…Bo w sumie tak dlugo sie nie da zyc

Zostaw komentarz

Mo偶esz u偶y膰 HTML tag贸w i atrybut贸w: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>