Osobowość bordeline, czyli osobowość z pogranicza
To nie jest choroba, ale zaburzenie osobowości, nie należy bordeline mylić z chorobą afektywną dwubiegunową. Osobowość bordeline jest względnie stała i niezmienna w swojej burzliwości, może powodować jednak wiele problemów. Życie z osobą z osobowością z pogranicza to bowiem spore wyzwanie. To chaos w czystej postaci, codzienność porównywana do jazdy rollercoasterem. Nigdy nie można być pewnym, czego się spodziewać…
- Szacuje się, że około 14 milionów dorosłych Amerykanów ma osobowość bordeline. To 2% ogółu populacji.
- Ten typ osobowości wykształca się we wczesnej dorosłości. Początkowo może objawiać się okaleczeniem, a nawet próbami samobójczymi.
- We wczesnym dzieciństwem osoby z bordeline są trudne w wychowywaniu. Jeśli nie trafią na silnych rodziców, nigdy nie wykształcą stabilnego poczucia własnej wartości.
- Większość osób z bordeline to kobiety.
- Główna przeszkoda, na jaką natrafia osobowość bordeline to utrzymanie stabilnej relacji, a nawet zachowanie pracy.
- Bordeline to jedna z najbardziej burzliwych osobowości.

Czy to osobowość bordeline?
Bordeline to dramat, to niekończące się tornada, chodzenie po linie i jazda bez trzymanki. To życie na krawędzi.
Nie ma stałości w zachowaniu, przewidywalności, jest ciągła zmiana, wahania. Osoby z bordelina są pełne napięcia, emocji, trudne do okiełznania. Cechuje je wielka impulsywność, bardzo szybko przechodzą od wzburzenia do płaczu, a następnie radości.
Wyróżniają się wysokim poziomem lęku, strachu przed porzuceniem. Osoba z osobowością bordeline jest bardzo podejrzliwa, każdą drobnostkę traktuje jako zamach na własne poczucie bezpieczeństwa. Spóźnia się? Na pewno ma inną.
Bordeline często odrzuca innych, bo ma wrażenie, że to oni rezygnują z niego. Panicznie boi się odrzucenia, jednak nie potrafi zrezygnować z myślenia w kategoriach – „wszystko albo nic”.
Często reagują przemocą i agresją. Potrafią rzucać przedmiotami, krzyczeć, przeklinać, nawet w sytuacjach, które nie tłumaczą tak gwałtownej reakcji. Każda ekspresja uczuciowa w przypadku bordeline jest niewspółmierna do przyczyny.
Bordeline ma też zaburzenia tożsamości. Nie jest pewny, kim jest. Chce być kimś innym. Często czuje ogromną pustkę, zapada się w sobie. Ma wrażenie, że wszystko jest beznadziejne i nie takie.
Bordeline w związku
Osobowość bordeline w związku potrafi być bardzo oddana. W jednej chwili wyznawać miłość, by za chwilę wyrzucać ubrania ukochanego przez okno. Najczęściej uwielbia seks i bogatą aktywność w tym wymiarze. Stawia na ryzyko i niesamowite doznania.
Związek z bordeline to ciągłe kryzysy, gwałtowne kłótnie, a później gorące godzenie się. To ciągłe życie na krawędzi, maksymalna intensywność doznań. To właśnie w tym chaosie osoba bordeline czuje się bezpiecznie.
Ryzykowne, intensywne relacje pozwalają osobowości bordeline odwrócić uwagę od intensywnych trudnych emocji, które ją przytłaczają. Niestety płaci za to wysoką cenę – niszczy osoby, które chcą dla niej najlepiej.
Dlaczego ktoś jest bordeline?
Przez lata łączono osobowość bordeline z trudnym dzieciństwem, obecnie wiemy, że osobowość z pogranicza jest efektem neurobiologicznej wady.
Podatność na bordeline może być dziedziczna (uważa się, że w 55% ją dziedziczymy).
Zaburzenie bordeline można leczyć. Wysoką skuteczność wykazuje terapia behawioralna, psychoterapia. Jest ona niezbędna, jeśli osoba z bordeline chce funkcjonować lepiej i budować bardziej szczęśliwe relacje. Niestety leczenie farmakologiczne ma niską skuteczność.
Poza tym warto dodać, że wiele osób z bordeline jest nieprawidłowo diagnozowanych i źle leczonych, co zmniejsza skuteczność terapii.


Dlaczego często jesteśmy milsi dla obcych, a nie bliskich?
Dlaczego kobiety są „strażniczkami patriarchatu”?
Dlaczego kobietom tak trudno stawiać granice?
Czy przed ślubem trzeba się wyszaleć?
Mam 30 lat i zaczynam od zera. Czy to normalne? Bardziej niż myślisz
Czy naprawdę warto wychodzić ze swojej „strefy komfortu”?
Dlaczego z wiekiem coraz trudniej nawiązywać przyjaźnie?
Social aging: dlaczego kobiety po 30 czują, że świat traktuje je jak starsze, niż są?
Czym jest praca emocjonalna?
Dlaczego kobieca rywalizacja jest tak źle postrzegana?
Czy kobiety są zmęczone byciem „silne”? O niewidzialnym ciężarze, który nosimy codziennie
Dlaczego jesteśmy rozczarowane własnym życiem?
Dlaczego kobiety boją się być asertywne?
10 rzeczy, które kobiety rozumieją dopiero po skończeniu 30 lat
Dlaczego kobiety tyle mówią?
2 komentarze
Dwie moje znajome podpadają pod ten typ, zawsze myśleliśmy w pracy, że to hormony lub wada charakteru…
Hm…. trochę osób mogłabym przypisać do tego typu osobowości. W tym mojego męża 😉
Funkcjonuje na zasadzie – albo wszystko, albo nic. Jeśli jest wszystko, to jest euforia (chwilowa). Jeśli nic (w jego oczach) – dramat, histeria, brak poczucia bezpieczeństwa. Życie z kimś takim to ciągły balans na krawędzi zakończenia związku.
Trudne życie…