Prawdziwy przyjaciel nigdy się nie obraża… i nie odchodzi

O co dzisiaj wyjątkowo trudno? Ktoś powie, że o prawdziwą miłość. I będzie miał rację. Jednak jeszcze trudniej o prawdziwą przyjaźń. Taką na śmierć i życie. Daleką od naiwności, świadomą. I co najważniejsze dojrzałą. Pozbawioną lukru i pudru na centymetr. Trwającą wbrew przeciwnościom losu. Nie tylko wtedy, kiedy się opłaca, kiedy można czerpać z relacji pełnymi garściami. Ale przede wszystkim wtedy, kiedy robi się naprawdę trudno, mocno niekomfortowo. Pseudoprzyjaciel wykorzysta okazję, by odejść. Powie, że sytuacja się zmieniła. Prawdziwy zostanie, by zrozumieć, to, co się dzieje i pomóc zmienić niekorzystne warunki. Bo nigdy się nie obraża.

Prawdziwy przyjaciel powie Ci prawdę

Nawet jeśli wie, że to będzie dla Ciebie trudne. Przecież zna Cię dobrze. Dlatego ma świadomość, jak najpewniej zareagować. Możesz czuć się niezrozumiana, urażona, odtrącona. Mimo wszystko, powie. Bo nie mógłby postąpić inaczej. Szczerość liczy się dla niego bardziej niż pochlebne komentarze, które mają sprawiać, że jest przyjemnie…i pusto…

Prawdziwy przyjaciel dba o Ciebie a nie o chwilową radość. Patrzy dalej i szerzej. Umie przekazać Ci trudną prawdę. Nawet jeśli masz całkiem inną prawdę. Co będzie dalej? To już zależy od wartości Waszej relacji. Gorzka prawda przekazana w umiejętny sposób może zostać przełknięta i zaakceptowana. Można ją odrzucić i powiedzieć, że moja jest inna, ale docenić czyjąś odwagę. Można też się obrazić. W świętym oburzeniu. Na zawsze.

Jednak prawdziwy przyjaciel się nie obraża

Prawdziwa przyjaźń jest jak prawdziwa miłość: bywa trudna, skomplikowana, pogmatwana, pełna rozterek, niejasności, kłótni i sprzeczek. Może być pod tym względem gorąca i wybuchowa. Jednak każdy kryzys ją umacnia, a nie osłabia. Nie rozrywa nędznych nici łączących dwie osoby, ale wzmacnia je, po latach zmieniając w silne łańcuchy. Wcale nie są to łańcuchy zniewolenia, ale przywiązana.

Możesz być sobą

Odwaga bycia sobą zakłada otwartość na popełnianie błędów. Zrozumienie swojej niedoskonałości i braków drugiej osoby. Uczy empatii i wrażliwości, bez zbędnego oceniania i krytykowania. Pokazuje, jak postrzegać innych, zakładając dobre intencje, zamiast z góry przypisywać im złe zamiary.

Dlatego prawdziwy przyjaciel nie wymaga bajki w życiu. Nie wymusza idealnych scenariuszy, nie załamuje rąk, gdy coś idzie nie po jego myśli. Nie zakłada, że druga osoba zawsze będzie doskonała i będzie spełniać wszystkie jego oczekiwania. Wybacza błędy i potknięcia. Swoje i innych. Rozumie, że nie trzeba być doskonałym, wystarczy być dostatecznie dobrym. Są błędy, których nie da się wybaczyć, ale zdecydowanie więcej jest takich, które…po prostu się zdarzają. I z których wyciąga się lekcje na przyszłość…

Przeczytaj: 10 cech, po których poznasz fałszywego przyjaciela.